ขึ้นเดือนใหม่ก็มีเรื่องราวมากมายตั้งแต่ต้นเดือนเลย
2 7 09
วันที่นัดน้องกลุ่มค่ายเสริมฯ ไปกินหมูกระทะกัน แถวปิ่นเกล้า เป็นการนัดที่รวดเร็วอยู่เหมือนกัน เพราะมีน้องในกลุ่มคนนึงจะไปเรียนเมืองนอกซะแล้ว
ก่อนเวลานัดสองทุ่มครึ่ง ก็แวะไปที่ศาลายาก่อน แต่กว่าจะไปถึงศาลายาได้ รถติดเกือบสองชั่วโมง นั่งอัดกันไปบนรถแท็กซี่หกคน คุยเล่น บ่นเรื่องรถติดไปเรื่อย เสียงดังมากมาย ฮ่าๆ แอบเกรงใจลุงขับแท็กซี่อยู่เหมือนกัน
ไปถึงก็ไปดูน้องๆ เล่นวอลเลย์ฯ ด้วย หน่วยก้านใช่ได้เลยแฮะ ท่าทางจะรุ่ง ฮ่าๆ จากนั้นก็ไปหาน้องกลุ่มตามที่นัดไว้ เพื่อไปร้านหมูกระทะพร้อมกัน พอไปเห็นน้องๆ ก็ตกกะใจเลย น้องมากันล้นหลามมาก เลยแบ่งกลุ่มนั่งแท็กซี่กันไป
ไปถึงร้านหมูกระทะ ก็ลงมือกินๆ เม้าท์ๆ แล้วก็แยกย้ายกันกลับ ตอนสี่ทุ่มครึ่ง น่าเสียดายที่มีน้องคนนึงไม่สบาย ไม่ได้มาด้วยกัน ไม่อย่างนั้นน้องจะครบทั้งกลุ่มเลย^^
ขากลับ กลับกับเพื่อนอีกสองคน ตอนแรกกะจะนั่งรถเมล์กันไป แต่เปลี่ยนแผน นั่งแท็กซี่แล้วไปต่อรถไฟฟ้า เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งรถไฟฟ้าตอนห้าทุ่มครึ่ง รถโล่งมากๆ พอลงสถานีอ่อนนุชปุ๊บ ก็เจอเพื่อนตอนม.ปลายปั๊บ เป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายมาก
3 7 09
ไปดูคอนเสิร์ตอีกแล้ว ฮ่าๆๆ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ไปดูแบบไม่ใช่แคมปัสทัวร์ ตอนแรกไม่ได้มีความคิดที่จะไปเลย วันนึงลองส่งข้อความไปชิงบัตรดู ปรากฏว่าได้แฮะ ตกใจมากเลยที่ได้ เพราะปกติส่งอะไรไปมักไม่ค่อยได้เท่าไหร่ (สรุปว่าคลื่นนั้นเค้าไม่ค่อยมีคนฟังจริงๆ สินะ ฮ่าๆ) พอได้บัตรมาก็ตั้งใจจะไปอยู่แล้ว ทีนี้เพื่อนชวนไปงานเดียวกันอีก เลยตัดสินใจไปแบบแน่นอน ฟันธง!!
งานนี้มีชื่อว่า “เล็ก ชิ้น สด : สามก๊ก ตอนสงครามเกทับ” ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าสามก๊ก เลยมีสามวงขึ้นเล่น ประกอบไปด้วย Lomosonic, Lemon Soup และ The Richman Toy จัดที่ Central World โซน Centerpoint สถานที่จัดนี่เหมือนโรงหนังเลย เลยมีทั้งโฆษณาและเพลงสรรเสริญพระบารมีก่อนเริ่มด้วย
เปิดงานด้วยพิธีกรคู่ขวัญ ดีเจพี่ก้อยและพี่เป้แห่งวง Slur พร้อมทั้งเปิดตัวสเตจ คือ พี่เย่แห่งวง Slur เช่นกัน งานนี้เลยเห็นพี่เย่วิ่งไปวิ่งมาบนเวทีเป็นว่าเล่นเลย
เริ่มวงแรกด้วย Lomosonic วงน้องใหม่ของค่าย smallroom วงนี้เคยฟังแค่สองเพลงเอง แต่วันนี้เล่นไปราวๆ ห้าหกเพลงเห็นจะได้ มีเพลงพิเศษระลึกถึงไมเคิล แจ็คสันซะด้วย โดยรวมแล้วเพลงของวงนี้เค้าก็มันส์ มันส์ถึงขั้นที่พี่นักร้องนำเขากระโดดลงมาจากเวทีเลยทีเดียว ซึ่งเวทีก็สูงประมาณเมตรกว่าๆ ถือว่าสูงใช้ได้เลย แทบยังโชว์เทพกระโดดกลับขึ้นไปอีกแหนะ ฮ่าๆๆ
ก่อนจะไปวงต่อไป ก็มีพี่ๆ วง Tattoo Colour ขึ้นมาเล่นตลก เอ้ย! ไม่ใช่ มาพูดคั่นรายการ แล้วก็การแสดงพิเศษของพี่รัฐกับ Greasy cafe
แล้วก็มาถึงวง Lemon Soup วงนี้ก็เยี่ยมเหมือนเดิม เล่นเพลงใหม่ไปสามเพลง เพลงเก่าอีกสามเพลง คั่นด้วยโชว์และเล่นมุขอีกเล็กน้อย มีการนำกู่เจิ้งมาเล่นประสานกันด้วยในเพลงรู้สึกผิด เพลงนี้เล่นเอาซึ้งเลย พี่บิวร้องแบบเหมือนจะตายให้ได้ อารมณ์นี่เศร้าสุดๆ
จากนั้นก็คั่นด้วยการแสดงของพี่จีน อดีตวงฟูตอง เพลงเป็นภาษาอังกฤษหมดเลย แต่การร้องและแสดงของพี่เค้าสะกดมากๆ ทำเอาอึ้งเลย รู้สึกว่าเท่มากๆ ด้วย^ ^ life go on…let me go~~~
แล้วก็ถึงวงสุดท้าย The Richman Toy ที่มีพี่ตงแห่ง Tattoo Colour มาอ่านสาส์นเข้าเพลงให้ มีช่วงนึงไปอ่านแบบเหน่อๆ ซะด้วย ทำเอาฮาไปตามๆ กัน ที่แปลกๆ ก็มีร้องม้าป่าเป็นภาษาจีน เหอะๆ ทำไปได้น่อ
ปิดงานแบบงงๆ ตอนประมาณสามทุ่มกว่าๆ
เป็นคอนเสิร์ตที่อบอุ่นดี แต่ละคนที่มาก็ค่ายเดียวกันทั้งนั้น ช่วยกันทำงานดีจริงๆ ฮ่าๆๆ
4 7 09
ได้รับบัญชาจากพี่รหัสแต่เช้าเลย
“ช่วยซื้อของให้พี่บัณฑิตด้วย”
ก็เลยใช้ช่วงเวลาก่อนไปทำซุ้ม (ซึ่งก็เลยเวลานัดไปเยอะแล้ว) แวะไปเล็งของไว้ซะหน่อย ตอนแรกเล็งตุ๊กตาหมีใส่ชุดครุยมหา’ลัยเรา แต่ดันไม่มีของคณะวิทยาศาสตร์ซะงั้น ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นกระเป๋าสตางค์แทน ตัดสินใจได้ก็เข้าคณะไปทำซุ้มก่อน แล้วค่อยมาซื้อตอนเย็น ระหว่างทำซุ้มก็โทรปรึกษาพี่รหัสเรื่องของ พอพี่ตกลงก็เป็นอันโอเค ได้เป็นกระเป๋าสตางค์สีเขียว เรื่องสีนี่ แอบสังเกตเห็นสีรองเท้าที่พี่เค้าใส่มา ก็เลยคิดว่าพี่เค้าคงชอบสีนี้ ฮ่าๆ
ส่วนเรื่องซุ้ม คนมาช่วยทำก็น้อยอยู่ แต่ก็ช่วยทำจนเกือบเสร็จ เหลือมาทำต่อวันรุ่งขึ้นอีก
5 7 09
ออกจากบ้านประมาณสิบเอ็ดโมงกว่าๆ ไปหาซื้อดอกไม้ให้พี่บัณฑิตฝ่ายพี่เทค ด้วยการเดินจากเอกมัยไปถึงทองหล่อ สรุปก็ได้ซื้อที่ทองหล่อนั่นแหละ เดินเข้าซอยไปนิดหน่อยก็เจอร้านดอกไม้แล้ว เห็นช่อดอกไม้ที่เขาจัดไว้อยู่แล้ว ก็ถามราคา ปรากฏว่าเกินงบ ก็เลยบอกเขาว่า “มีงบอยู่สองร้อยบาท ช่วยจัดให้หน่อยได้มั้ยคะ” พี่เจ้าของร้านก็ใจดีจัดให้เรียบร้อย สวยงาม
ก่อนหน้านั้นพี่เทคโทรมาถามพิกัด พร้อมบอกว่าพี่บัณฑิตมาแล้วให้รีบไป พอซื้อดอกไม้เสร็จ ก็รีบขึ้นรถไฟฟ้าไปทันที ขึ้นไปบนชานชาลาของสถานีทองหล่อ เห็นผู้ชายคนหนึ่งอ่านหนังสืออยู่ รู้สึกคุ้นๆ ตอนแรกเราก็มองพี่เค้า ไม่แน่ใจว่าใช่คนที่คิดไว้รึเปล่า พอพี่เค้าเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ ใช่เลย!! พี่ปอย Portrait เหนือความคาดหมาย (อีกแล้ว) ว่าจะได้เจอ ฮ่าๆ
พอถึงคณะก็รีบวิ่งไปหาพี่เทค แล้วก็เอาของไปให้พี่บัณฑิตฝ่ายพี่เทค แล้วก็รอถ่ายรูปกับพี่ๆ แอบเห็นซุ้มของภาคตัวเองที่สมบูรณ์แล้ว สวยดีๆ แล้วก็เอาของไปให้พี่บัณฑิตสายตรง พี่เค้าขอเปิดดูเดี๋ยวนั้น ดูเหมือนว่าพี่เค้าจะชอบด้วย รู้สึกโล่งใจไปหน่อย ถ่ายรูปพอเป็นพิธี แล้วก็ขอตัวกลับบ้าน
เป็นสี่วันที่สนุก เหนื่อย ใช้ได้เลยทีเดียว^ ^
